Zezwolenie na działalność dla usług socjalnych w Estonii

Na czym polega działalność

Ustawa o pomocy społecznej (sotsiaalhoolekande seadus, SHS) wymaga zezwolenia dla następujących usług: opieka nad dzieckiem o dużej potrzebie opieki i pomocy; opieka zastępcza (asendushooldusteenus), z wyjątkiem opieki w rodzinie zastępczej; schronisko (turvakoduteenus); opieka ogólna świadczona poza domem (üldhooldusteenus); wspieranie w życiu codziennym; wspieranie zatrudnienia; mieszkanie wspomagane; mieszkanie we wspólnocie; opieka dzienna i tygodniowa; całodobowa opieka specjalna¹. Osobnego zezwolenia wymaga usługa rehabilitacji (rehabilitatsiooniteenus)².

Przykłady: opieka ogólna poza domem jest przeznaczona dla dorosłego, który nie radzi sobie samodzielnie w domu; świadczona całodobowo obejmuje zakwaterowanie i wyżywienie³. Opiekę zastępczą świadczy rodzina zastępcza, dom rodzinny (perekodu) albo dom zastępczy (asenduskodu)⁴. Dom rodzinny ma do trzech rodziców rodzinnych i do sześciorga dzieci jednocześnie; dom zastępczy ma wychowawców i do sześciorga dzieci jednocześnie, z wyjątkami wskazanymi w ustawie⁵. Opieka nad dzieckiem o dużych potrzebach dotyczy dziecka, które ze względu na zdrowie psychiczne lub fizyczne potrzebuje więcej opieki i wsparcia niż zwykle w tym wieku; jeden opiekun może opiekować się najwyżej pięciorgiem dzieci jednocześnie⁶.

Opieka zastępcza w rodzinie zastępczej nie wymaga zezwolenia; rodzinę zastępczą wpisuje się do rejestru prowadzonego przez Urząd Ubezpieczeń Społecznych⁷. Posiadacze dawnych zezwoleń na usługę opieki nad dziećmi musieli do 1 grudnia 2025 r. wybrać między dalszą działalnością według SHS a działalnością placówki opieki nad dziećmi według ustawy o edukacji przedszkolnej (alusharidusseadus)⁸.

Akt prawny i organ

Podstawą są §§ 147–155¹ ustawy o pomocy społecznej. Wymagania SHS wobec usług są zarazem wymaganiami działalności gospodarczej, a część ogólną kodeksu działalności gospodarczej (majandustegevuse seadustiku üldosa seadus, MSÜS) stosuje się ze szczególnymi przepisami SHS⁹.

O wnioskach dotyczących usług z § 151 SHS i usługi rehabilitacji rozstrzyga Urząd Ubezpieczeń Społecznych¹⁰. Zezwolenia odnotowuje się w rejestrze działalności gospodarczej (majandustegevuse register, MTR)¹¹. Opłatę państwową określa ustawa o opłatach państwowych (riigilõivuseadus)¹².

Kto musi złożyć wniosek

Zezwolenie jest potrzebne do świadczenia każdej z wymienionych usług¹. Przepisy MSÜS i SHS o zezwoleniach stosuje się także do osób prawnych prawa publicznego oraz jednostek państwowych i samorządowych, o ile ich charakter nie wymaga inaczej⁹. Działalność można rozpocząć dopiero od udzielenia zezwolenia (albo od późniejszej daty lub warunku w nim wskazanych)¹³. Schronisko dla dzieci i schronisko dla dorosłych wymagają osobnych zezwoleń¹⁵.

Wyjątki wskazane w ustawie: opieka zastępcza w rodzinie zastępczej¹⁷; sam Urząd Ubezpieczeń Społecznych nie potrzebuje zezwolenia na rehabilitację²; w czasie stanu wyjątkowego lub stanu wojny i przez 90 dni po jego zakończeniu wymogu zezwolenia z § 151 SHS nie stosuje się, a usługodawca musi zamiast tego zawiadomić Urząd Ubezpieczeń Społecznych przed rozpoczęciem¹⁴.

Wymagania wobec wnioskodawcy

• To, czy obowiązują wymagania kapitałowe, wobec kierownictwa lub dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy, ustala się dla sytuacji klienta.
• Przedmiot kontroli (§ 153 SHS): wnioskodawca, usługa i każda osoba świadcząca usługę bezpośrednio spełniają wymagania SHS i rozporządzeń; osoba świadcząca usługę bezpośrednio nie była skazana za przestępstwo umyślne; miejsce świadczenia spełnia wymagania SHS i ustawy o zdrowiu publicznym (rahvatervishoiu seadus) oraz wymagania przeciwpożarowe¹⁶.
• Praca z dziećmi: przy opiece nad dzieckiem o dużych potrzebach, opiece zastępczej i schronisku stosuje się § 20 ustawy o ochronie dzieci (lastekaitseseadus), który zakazuje pracy z dziećmi osobom skazanym za wymienione w nim przestępstwa¹⁷.
• Opieka ogólna poza domem: opiekę świadczą opiekunowie i pomocnicy opiekunów; opiekun potrzebuje szkolenia zawodowego lub doskonalącego ukierunkowanego na standard zawodowy opiekuna albo kwalifikacji zawodowej opiekuna; minister może określić liczbę personelu rozporządzeniem¹⁸.
• Opieka nad dzieckiem o dużych potrzebach: opiekun potrzebuje co najmniej wykształcenia średniego lub zawodowego oraz kwalifikacji opiekuna dziecięcego (albo doświadczenia w pracy z dziećmi), szkolenia z pierwszej pomocy z ostatnich 24 miesięcy i zaświadczenia o stanie zdrowia¹⁹.
• Schronisko dla dzieci: co najmniej wykształcenie średnie oraz wykształcenie zawodowe lub wyższe z pedagogiki, psychologii lub pracy socjalnej albo szkolenie doskonalące ukończone w ciągu roku od rozpoczęcia pracy²⁰.
• Opieka zastępcza: między innymi rodzic rodzinny musi mieć co najmniej 25 lat; wymagane są co najmniej wykształcenie średnie, doświadczenie w pracy z dziećmi i szkolenie doskonalące (albo zobowiązanie do ukończenia go w ciągu roku)²¹.
• Usługi opieki specjalnej: instruktor zajęć (tegevusjuhendaja) potrzebuje co najmniej wykształcenia średniego i odpowiedniego szkolenia lub wykształcenia; szczegółowe wymagania szkoleniowe określa rozporządzenie ministra²².
• Rehabilitacja: usługodawca musi mieć zespół rehabilitacyjny złożony z co najmniej trzech różnych specjalistów, w tym pracownika socjalnego; pozostali pochodzą z zawodów wymienionych w § 68 ust. 2 SHS. Musi też zapewnić bezpieczeństwo pożarowe, dostępność według kodeksu budowlanego i wewnętrzną procedurę skarg²³.
• Warunki dodatkowe: każde zezwolenie określa maksymalną liczbę osób obsługiwanych jednocześnie i dozwolone miejsce działalności (przy całodobowej opiece specjalnej także grupy klientów)²⁴.

Jakie dokumenty się składa

• Dane ogólne (§ 19 ust. 2 MSÜS): ogólne dane wniosku o zezwolenie; spółka w organizacji składa zamiast numeru rejestrowego dokument potwierdzający jej założenie²⁵.
• Wszystkie zezwolenia na usługi socjalne (§ 152 ust. 3 SHS): liczba osób, które będą obsługiwane w miejscu działalności, oraz – przy pierwszym zezwoleniu – pisemna zgoda osób, które będą świadczyć usługę bezpośrednio, na podjęcie pracy²⁶.
• Schronisko, opieka nad dzieckiem o dużych potrzebach, opieka zastępcza (§ 152 ust. 4–5 SHS): zaświadczenia o stanie zdrowia osób świadczących usługę bezpośrednio dotyczące badań w kierunku chorób zakaźnych; jeżeli usługa jest świadczona w domu opiekuna lub rodzica rodzinnego – także zgoda właściciela domu i zaświadczenie o stanie zdrowia każdego dorosłego domownika²⁷.
• Usługi opieki specjalnej (§ 152 ust. 7 SHS): zaświadczenie o stanie zdrowia instruktora zajęć²⁸.
• Rehabilitacja (§ 148 ust. 2 SHS): czynności z listy określonej rozporządzeniem ministra, które usługodawca będzie oferować w ramach usługi²⁹.

Opłata państwowa i termin rozpatrzenia

Opłata państwowa wynosi 100 EUR za rozpatrzenie wniosku o zezwolenie dla każdej grupy usług z §§ 286–286⁵ ustawy o opłatach państwowych oraz 50 EUR za wniosek o zmianę miejsca działalności w zezwoleniu¹². Opłatę uiszcza się przy składaniu wniosku³⁰.

Urząd Ubezpieczeń Społecznych udziela zezwolenia lub odmawia w ciągu 30 dni od wniosku³¹. Termin biegnie od złożenia wszystkich wymaganych danych; organ może zażądać danych, zawiesić bieg terminu na maksymalnie 30 dni i przedłużyć go jeden raz o maksymalnie 30 dni³². Pierwszą odpowiedź przesyła najpóźniej trzeciego dnia roboczego po złożeniu wniosku³³.

Zezwolenia według § 151 SHS zawsze wydaje się z warunkami dodatkowymi, a MSÜS wyklucza uznanie zezwolenia za udzielone milcząco, gdy musi być ono wydane z takimi warunkami³⁴. Zezwolenia udziela się bezterminowo, chyba że ustawa przewiduje termin albo wnosi o niego przedsiębiorca³⁵. Są to terminy ustawowe, a nie obietnica; wynik zależy od decyzji organu.

Po udzieleniu zezwolenia

Każde zezwolenie zawiera warunki dodatkowe: maksymalną liczbę osób obsługiwanych jednocześnie i dozwolone miejsce działalności²⁴. Za wniosek o zmianę miejsca działalności w zezwoleniu pobiera się opłatę państwową 50 EUR¹².

Co robi LexorCorp Global OÜ

Dla działalności klienta zestawiamy wymagania ustawy na podstawie jej oficjalnego tekstu, przygotowujemy wniosek, składamy go przez rejestr działalności gospodarczej i pisemnie odpowiadamy na pytania organu.

Opłatę państwową uiszcza klient. Usługa nie obejmuje porad prawnych, audytu ani doradztwa podatkowego. Decyzja o zezwoleniu i jej termin należą wyłącznie do Urzędu Ubezpieczeń Społecznych; nie obiecujemy zezwolenia, daty ani żadnej decyzji.

Częste pytania

Źródła

Każda numerowana informacja pochodzi z oficjalnego źródła. Źródła są wymienione na stronie angielskiej: Activity licence for social services in Estonia

Przygotowujemy dokumentację wniosku i prowadzimy postępowanie; decyzję podejmuje organ. To nie jest porada prawna.

Zamów dokumentację wniosku · od €3,500 Pełne informacje prawne (po angielsku) Wszystkie rodzaje działalności wymagającej zezwolenia